Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/13470 K.2012/15478

Dava 23.04.2005 - 15.09.2005 ve 15.06.2006 - 15.09.2006 ve 19.06.2007 - 01.07.2007 arası dönemlerde hizmet akdine dayalı olarak geçen ancak Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen sigortalı hizmetlerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, istek gibi davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalılar avukatlarının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Toplanan delillere, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere göre, davacının 23.04.2005-15.09.2005 ve 15.06.2006-15.09.2006 ve 19.06.2007-01.07.2007 arası dönemlerde 246 gün çalışmasının bulunduğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak 506 sayılı Yasanın 60. maddesinin (G) bendindeki “bu maddenin uygulanmasında. 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir.

Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir” biçimindeki düzenleme dikkate alındığında ve davacının 12.01.1989 doğumlu olması karşısında, 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi hükmüne göre sigortalılık başlangıç tarihi olarak 18 yaşın ikmal edildiği 12.01.2007 tarihi kabul edilmeli, 23.04.2005-12.01.2007 döneminde aralıklı olarak primi ödenen süre malullük, yaşlılık, ölüm sigortası yönünden prim ödeme gün sayısına dahil edilmelidir.

Aksi biçimde ve yazılı şekilde tesis edilen karar usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.