Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/13480 K.2012/12862

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere” ibarelerinin Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, kanundan doğan, kendine özgü,

sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, masraf ve ödemeler yanında; sosyal yardım zammıda dahil olmak üzere sigortalıya bağlanan sürekli işgöremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri olan 21.526,49 TL'nin; davalıların % 75 kusuruna isabet eden 16.144,87 TL'nin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken fazla rücu alacağına karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.

Kuşkusuz, hükmü temyiz etmeyenler yönünden, davacı Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış haklar, bozma üzerine yürütülecek yargılamada dikkate alınmalıdır. O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.