Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/13482 K.2012/15485

Dava, katsayı artışından doğan peşin değerli gelir farkının %25’inin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Temyize konu dava, ikinci rücu davası olup, gelir artışına yönelik rücu talebinin reddine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, bozma sonrası alınan kusur raporu kapsamında davalı işverenin %30 oranında kusurlu bulunması, 19.09.2002 onay tarihli ilk peşin değerli gelir tutarının ise 2.420,47 TL olup ilk rücuda %25 istem karşılığı 605,12 TL’nin hüküm altına alınması karşısında, işverenin %30 kusuruna göre sorumlu olacağı ilk peşin değerli gelir miktarının 726,14 TL’ye karşılık geldiği gözetilerek, %5 kusur farkına tekabül eden 121,02 TL ilk peşin değerli gelirin tahsiline hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ve mahsupla, kusur farkı alacağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın tümden reddine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.