Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/13566 K.2012/22044

Dava, ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı Kanununun 43’üncü maddesinde; “Sigortalının ölümde hak sahibi kimselerine bağlanacak aylıklar, ölümle aylığı hak kazandıkları tarihten sonraki aybaşından başlar.

Malullük veya yaşlılık aylığı almakta iken ölen sigortalının haksahibi kimselerine bağlanacak aylık, sigortalının hak kazandığı son aylık döneminin sona erdiği tarihten başlar.

(Ek fıkra: 14/03/1985 - 3165/10 md.) Hakkı doğuran olay tarihinden 5 yıl geçtikten sonra talepte bulunanların ölüm aylıkları, talep tarihini takip eden aybaşından itibaren başlar.” hükmü yer almaktadır. Söz konusu hüküm ile; belli bir süre (beş yıl) talep edilmeyen ölüm aylıklarının zamanaşımına uğrayacağı öngörülmüş, ancak yeniden bu haklara kavuşmak isteyen sigortalı için mutlaka Kuruma yazılı olarak başvuru koşulu getirilmiştir. Zamanaşımına uğrayan gelir veya aylık, artık talep tarihini takip eden aybaşından başlayacak olup, buradaki yazılı talep koşulu hem geçerlilik hem de ispat koşuludur.

Somut olayda; 2926 ve 1479 sayılı Kanunlar kapsamında Bağ-Kur sigortalısı ile 07.02.1992 tarihinde ölen sigortalı ...’nun eşi olan davacı; 02.03.1993 tarihindeki ilk tahsis talebinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiş, Mahkemece, davanın kabulü ile istem hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davacının 02.03.1993 ve 12.05.1994 tarihli tahsis taleplerinin davalı Kurum tarafından reddedildiği, davacının yaklaşık 14 yıl sonra 30.01.2008 tarihinde, yani 1479 sayılı Kanunun 43/son maddesi kapsamında beş yıllık zamanaşımı süresinin dolmasının ardından yeniden tahsis talebinde bulunduğu anlaşıldığından, davacıya ancak bu tarihi takip eden aybaşı olarak 01.02.2008 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanabileceği nazara alınmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.