Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/13967 K.2012/26744

Dava, 01.01.1993 – 01.01.1995 tarihleri arasında 2925 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık ve 1479 sayılı Kanun kapsamında 01.07.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmda belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

2925 sayılı Kanunun 6. maddesindeki "Sigortalı olanlardan; ... c) Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olarak çalışmaya başlamaları nedeniyle prim veya kesenek kesilmeye başladığı tarihten itibaren, Sigortalılıkları sona erer." hükmü gereğince 10.12.1996 – 31.12.2010 tarihleri arasında 14 yıl 21 gün (5061 gün) 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğu anlaşılan davacının; primi ödenmiş olan 01.01.1992 – 01.01.1993 ve 01.01.1995 – 10.12.1996 tarihleri arasında 1 yıl 5 ay 20 gün (530 gün) 2925 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğu kabul edilmesi gerekir.

Öte yandan, davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı Kanuna 4447 sayılı Kanunla eklenen Geçici 10. maddede; Bağ-Kur sigortalılarının tam yaşlılık aylığı ve kısmî yaşlılık aylığına hak kazanmalarına ilişkin istisna ve geçiş dönemi koşulları düzenlenmiş olup, bu yönde; 4447 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte bulunan hükümlere göre, anılan Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşı (01.10.1999) itibarîyle aylık bağlanmasına hak kazananlarla, aylık bağlanmasına hak kazanmalarına iki tam yıl veya daha az süre kalan sigortalıların önceki hükümlere göre, tam veya kısmî yaşlılık aylığı bağlanma hakları saklı tutulmuştur.

Eldeki davaya ilişkin olarak 1479 sayılı Kanunun Geçici 10. maddesinin üçüncü fıkrası, “Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sigortalı olanlardan, 15 tam yıl prim ödeme süresi ile kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurma koşulunu, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren,

a) 2 tam yıldan fazla, 4 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 51, erkeklere 56 yaşını,

b)4 tam yıldan fazla, 6 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 52, erkeklere 56 yaşını,

c)6 tam yıldan fazla, 8 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 53, erkeklere 57 yaşını,

d)8 tam yıldan fazla, 10 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 54, erkeklere 57 yaşını,

e)10 tam yıldan fazla süre içinde yerine getiren, kadınlara 56, erkeklere 58 yaşını, doldurmaları ve talepte bulunmaları halinde, yaşlılık aylığı bağlanır.” hükmünü getirmiş olup; anılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşı olan 01.10.1999 tarihi itibariyle (16.06.1953 tarihinde doğan) davacının 15 tam yıl prim ödeme koşulunu tamamlamasına 10 tam yıldan fazla sürenin bulunması nedeniyle, tabi olduğu 58 yaşını doldurduğu 16.06.2011 tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerekir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuki olguları gözardı ederek, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.