KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/14434 E., 2012/13711 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 624-470
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 30.10.1986 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra isin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-) 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesi "Avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade eder" hükmü gereği, davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirmediği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.
2-) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. ve 389. maddeleri (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi) uyarınca, kararırı anılan maddelerde tanımlanan unsurları taşıması ve "iki tarafa tahmil ve bahşedilen hakların şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılması gereklidir (taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir)" yönündeki hükümlerinin, kararın yazımında dikkate alınmayarak, hükmün infazında tereddüt yaratacak şekilde, yargılama giderlerinin "davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline" karar verilmesi gerekirken, "davalıdan tahsili" şeklinde karar verilmiş olması, isabetsizdir.
Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmahdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/14434, K. 2012/13711, 10 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama