Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/14593 K.2013/8110

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda; davacı Kurum, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş görmezlik ödemeleri ile sarf edilen tedavi giderlerine ilişkin oluşan toplam Kurum zararının %80’ine isabet eden 2.940,81 TL’nin fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Mahkemece, davalı işveren %80 kusurlu kabul edilerek, hesap bilirkişisinin 29.02.2012 tarih ve havaleli raporundaki ayrıntılı alacak kalemlerine atıf yapılarak 2.940,81 TL kurum zararının davalıdan tahsiline hükmedilerek davanın kabulüne karar verilmiş, hesap bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş verilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz yoluna başvuran davacı Kurum vekili ve davalılardan ...'un, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 6100 sayılı HMK nun 297. maddesinde, "Hükmün sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık ve şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir." hükmünün öngörülmesine rağmen, kararda alacak kalemleri ve ödeme tarihleri gösterilmeksizin, hükümde yazılı şekilde bilirkişi raporuna atıf yapılarak, bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.