KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/15989 E., 2013/8911 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2013
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
... adına Av.... ile 1-..., 2-... 3- ... 4- ... 4- ... 5-... adlarına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 15. İş Mahkemesinden verilen 29.05.2012 günlü 2009/804E-2012/703K sayılı hükmün, davacı Kurum vekili, davalı ... ile davalılar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davalılar ..., ..., ... ve ... vekili temyiz dilekçesiyle her bir davalı yönünden kararı temyiz ettiğini belirtmiş ise de, sadece tek bir temyiz karar harcı(nispi) ve temyiz yoluna başvurma harcı yatırmak suretiyle eksik harç yatırdığı anlaşılmaktadır.
Davalıların arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaması nedeniyle hükmü temyiz eden her bir davalı adına ayrı ayrı nispi temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvuru harcı yatırılması gerekir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetildiğinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.
Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.
Davada ise, yukarıda sözü edilen kanun ve içtihadı birleştirme kararı hükmüne aykırı olarak, temyiz yoluna başvuran davalılar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/15989, K. 2013/8911, 30 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama