Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/16139 K.2012/18082

Dava, iş kazasında ölen sigortalının haksahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece,bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin temyiz sair temyiz itirazlarının reddine;

2-5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleridir.

Bozma kararımızda; gelirdeki artışları da içerecek bildirilen peşin sermaye tablosundaki toplam miktarın esas alınmış olması, hak sahiplerine bağlanan gelirin, ölüm aylığına hak kazanmaları nedeniyle, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca yarıya indirildiği, sürekli işgöremezlik gelirinin yarıya indirildiği durumlarda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle, %50 üzerinden belirlenmesi; bu oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden gelirin yarıya düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin %50 fark oranına karşılık miktarının ilavesi gereğine değinilmiştir.

Bozma kararımız öncesinde Mahkemece; hükme esas alınan kusur raporunda zararlandırıcı sigorta olayında sigortalının %25, işveren ...’ın %40, İşveren vekili ...’ın %35 oranında kusuru bulunmuş, davalıların 10. maddeye göre; tarafların kusur oranı gözetilmeksizin belirlenen ilk peşin sermaye değerinden, Borçlar Kanunu’nun 43-44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50'sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak kurum zararının %87,5’inden sorumlu olduğu kabul edilmiştir.

Bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukca ve yasaca cevaz bulunmamasına, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarının talep edilen miktarın altında kalmış olmasına göre, her iki davalının 506 sayılı Yasanın 10. Maddesi uyarınca kurum zararının %87,5’inden sorumlu olduğuna karar verilmesi gerekirken davalı ... ’in kurum zararının %75’inden sorumlu olduğuna karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanunun temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.