Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/1670 K.2013/2990

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davayı kısmen hüküm altına almıştır.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, oluşa uygun olarak % 40 davalı işverenin kusurlu bulunduğuna ilişkin kusur raporu hükme esas alınmışsa da, hesap bilirkişisi tarafından % 60 işveren kusuruna göre hesaplama yapıldığı ve peşin değerli gelirin artışlı olarak belirlendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve Esas: 2003/10, Karar: 2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş olması nedeniyle; ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemece, bu ilkeye aykırı olarak sigortalıya bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri(toplam 11.968,08 TL) yerine dava dilekçesi ekinde bulunan ve artışları da içeren peşin sermaye değer toplamlarının (14.889,41 TL) kusur karşılığına hükmedilmesi ve % 40 işveren kusuru yerine % 60 oranının uygulanması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.