Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/17111 K.2012/22755

Dava, 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamındaki zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı ile davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 01.08.2004 – 06.05.2005 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespiti istemine ilişkin davada, mahkemece, 22.09.2004 – 06.05.2005 dönemine ilişkin istemin yargılama aşamasında Kurumca karşılanması dikkate alınarak, anılan dönem yönünden karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulup, kalan dönem bakımından kanıtlanamadığı gerekçesiyle talep reddedilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrası olup; Kurumca hazırlanan ve işyerinin 10.09.2004 günü itibarıyla söz konusu Kanun hükümleri kapsamına alınarak tescil edilmesi gerektiğini bildiren iç yazışmalar, delil olarak mahkemeye sunulan ve işverence düzenlendiği anlaşılan belge, davacı tarafından Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na sunulan 31.05.2005 tarihli şikayet dilekçesi, anılan Bakanlık İş Teftiş Kurulu’nca yapılan araştırma ve inceleme sonunda hazırlanan 16.08.2005 tarihli Rapor, işverene hitaben Kurum İl Müdürlüğü tarafından 20.11.2006 günü düzenlenen yazı içerikleri ile yargılama aşamasında

dinlenen bazı tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının işyerinde 10.09.2004 tarihinden itibaren aralıksız çalıştığı kanıtlanmış olmasına karşın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, 10.09.2004 – 22.09.2004 dönemine yönelik istemin reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.