Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/17597 K.2012/20117

Dava, 506 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılığın geçerli olduğunun tespiti ve 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-)2829 sayılı Kanunun "aylığı bağlayacak kurum" başlıklı 8. maddesindeki; "birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden, ilgililere; son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca, hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır ve ödenir." hükmü gözetilmeksizin, son yedi yıllık fiili hizmetin fazlasının 506 sayılı Kanun kapsamında olup olmadığının değerlendirilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-)Kabule göre, 1479 sayılı Kanunun 35. maddesi gözetilmeksizin sigortalı kabul edildiği dönemler açıkça belirtilmek suretiyle davacının prim ve hertürlü borcu olup olmadığının araştırılmamış olması, isabetsizdir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.