Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/17686 K.2012/25871

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının, Eylül 1999 ile 25.03.2005 dönemi arasında davalıya ait 07..0610 plakalı araçta şöför olarak çalıştığının tespitini talep etmiştir.

Mahkeme, davacının 01.01.2000- 25.03.2005 arasında 1876 gün bilirkişi raporunda belirtilen günlerde çalıştığının tespitine karar vermiş, böylece, istem kısmen hüküm altına alınmıştır.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava dilekçesindeki talebe göre, hüküm altına alınmayan süre yönünden kabul ret oranına göre yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken, kabul red oranına göre yargılama giderinin paylaştırılmamış olması;

3- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 1876 günlük çalışma süresi belirlenirken, davacının Bölge Çalışma Müdürlügüne verdiği şikayet dilekçesindeki beyanına göre, 10.01.2000 tarihini başlangıç tarihi olarak hesaplamasına rağmen, mahkemece maddi hata sonucu tespitine karar verilen çalışma süresinin başlangıcının 01.01.2000 olarak gösterilmesi sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.