Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/18700 K.2012/17652

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalılardan ... Enerji ve San. Paz. Yat. İhr. A.Ş avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre temyiz eden taraf avukatlarının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına,

öte yandan, meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise, o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı, ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, Mahkemece, hak sahiplerinden ... yönünden düşük olan fiili ödeme miktarının, Bediye yönünden ise düşük olan ilk peşin değerli gelirin dikkate alınmaması suretiyle fazla rücu alacağına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Kuşkusuz, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden, davacı Kurum lehine oluşan usulî kazanılmış hak durumu gözetilmelidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.