Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/18742 K.2013/10089

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. 08/01/2004 – 17/01/2004 tarihleri arasında küspe kurutma bölümündeki 9 günlük çalışmaların itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda gerçekleşmediği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 10/01/2001-28/11/2007 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1006x0,25=252 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin

sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının davasının kısmen KABUL, kısmen REDDİ ile, Davacının davalı işyerinde geçici veya daimi olarak çalıştığı.

10/01/2001 – 15/03/2001 tarihleri arasında Kazan Montaj bölümünde 64 gün, 26/03/2001 – 13/09/2001 tarihleri arasında Kazan Montaj bölümünde 168 gün, 14/09/2001 – 05/11/2001 tarihleri arasında Kazan Montaj bölümünde 52 gün, 06/11/2001 – 15/12/2001 tarihleri arasında Kireç Ocağı bölümünde 39 gün, 15/03/2002 – 01/05/2002 tarihleri arasında Kireç Ocağı bölümünde 46 gün, 12/09/2002 – 22/03/2003 tarihleri arasında Kireç Ocağı bölümünde 190 gün, 23/06/2003 – 14/09/2003 tarihleri arasında Ham Fabrika bölümünde 79 gün, 15/09/2003 – 12/10/2003 tarihleri arasında Ham Fabrika bölümünde 27 gün,

08/01/2004 – 17/01/2004 tarihleri arasında Küspe Kurutma bölümünde 9 gün, 10/11/2006 – 31/01/2007 tarihleri arasında Ham Fabrika bölümünde 89 gün, 19/03/2007 – 23/09/2007 tarihleri arasında Ham Fabrika bölümünde 184 gün, 24/09/2007 – 28/11/2007 tarihleri arasında Ham Fabrikada bölümünde 64 gün, olmak üzere toplam 1011 günlük sürenin itibari hizmetten sayılması gerektiğinin TESPİTİNE, fazlaya ilişkin istemin reddine,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.