Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/18780 K.2012/20923

Davacı, aksi Kurum işleminin iptaliyle 25.10.1993-07.04.1999 ve 27.11.2000-13.06.2001 tarihleri arası dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalılığın tespitini; ayrıca davalı Odaya 16.11.1993-13.06.2001 tarihleri arası dönemde üye olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkeme, uyulan bozma ilamı uyarınca, kesinleştiğinden bahisle davalı Kurum yönünden, ilk istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verirken; davalı Oda yönünden ise, görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum’un, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Aksi Kurum işleminin iptali, 25.10.1993-07.04.1999 ve 27.11.2000-13.06.2001 tarihleri arası dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalılığın tespiti ve 16.11.1993-13.06.2001 tarihleri arası dönemde davalı Odaya üye olunduğunun tespiti istemine ilişkin olan davada;

Dairemizin uyulan 09.02.2012 günlü bozma ilamı uyarınca davalı Oda yönünden görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilirken; davalı Kurum açısından kurulan önceki tespit hükmünün kesinleştiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; Dairemizin anılan kararında, tespite dair mahkeme hükmüne ilişkin açık bir onama kararının yer almaması karşısında,söz konusu tespit hükmünün kesinleştiğinden bahsedilemeyeceğinden;aksi Kurum işleminin iptali ile, 25.10.1993-07.04.1999 ve 27.11.2000-13.06.2001 tarihleri arası dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalılığın tespitine hükmedilmesi gerekirken,yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.