Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/19211 K.2012/17707

Dava, 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tespiti hakkındadır.

Mahkeme, yazılı biçimde yetkisizlik kararı vermiştir.

Hükmün, davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

5510 sayılı Kanun m.88/19 hükmünde; “... Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesi yetkilidir...” denilmiştir. Belirtilen özel yetki kuralı, kesin yetki niteliğindedir. Bu kuralının uygulanabilmesi için; önce 6183 sayılı Kanuna göre takibin yapılması, sonra uyuşmazlığın da bu kanunun uygulanmasıyla ilgili olması gereklidir.

Somut olayda davalı Kurum tarafından 6183 sayılı Kanun uyarınca takipler yapılmış olup dava da bu takiplerle ilgili olarak açılmıştır. Ödeme emirleri davalı Kurumun, Kdz.Ereğli Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından çıkarılmış olmakla belirtilen kesin yetki kuralı uyarınca Kdz.Ereğli İş Mahkemesi kesin yetkili mahkeme durumundadır. Mahkemece kesin yetki kuralı gözetilmeden, karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Diğer taraftan kabule göre de Mahkemece; davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmeden, davalıdan cevap dilekçesi alınmadan, davalının usulüne uygun yetki itirazı da olmadığı halde yetkisizlik kararı verilerek, dosyanın yetkili Ankara veya Zonguldak İş Mahkemelerine gönderilmesine karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

O halde, davacılar Vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.