Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/19365 K.2012/27507

Davacı dava dilekçesi ile davalıya ait 35 .. 58.. plaka sayılı ticari takside 01.07.2003-13.5.2009 arası dönemde çalıştığının tespitini istemiş, Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davacının davalıya ait ticari takside 01.07.2003-13.5.2009 tarihleri arasında 2097 günün, 128 günlük çalışmasının başka işverene ait işyerinde geçtiğinden, 1969 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yargılama giderleri (hüküm tarihinde yürürlükte bulunan) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde sayılarak, (ğ) bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir.

29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı 01.07.2003-13.5.2009 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde çalıştığının tespitini istemiş, mahkeme davacının 128 günlük çalışmasının başka işverene ait işyerinde geçtiğinden bu süreyi dışlayarak talebi kısmen hüküm altına almış, dava dilekçesindeki talebe göre, hüküm altına alınmayan süre yönünden, avukatla temsil edilen davalılar lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekalet ücretine karar verilmesi ve kabul ret oranına göre yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.