Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/19513 K.2012/19783

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın, davalılardan ... yönünden reddine, diğer davalı yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesi olup, davalıların Kurumun rücu alacağından sorumlulukları, ancak, kusurlarının varlığı halinde mümkündür.

Sigortalı tarafından davalılar aleyhine açılan tazminat davasında; davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde, davalılardan işveren şirketin %70, ...’nun %10, kazalının %20 oranında kusurlu olduğu; Mahkemece alınıp, hükme dayanak kılınan kusur raporunda ise, davalılardan ...’nun durumu tartışılmaksızın, işveren şirketin %75, kazalının %25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Kusur oran ve aidiyeti bakımından tazminat davasında alınan kusur raporu ile, iş bu davada alınıp, hükme dayanak kılınan kusur raporu arasındaki çelişkinin giderilmemiş olması; yine, davalılardan ...’nun kusurunun bulunup-bulunmadığı hususunun raporda tartışılmamış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.