Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/19748 K.2013/11256

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında yazılı şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca davalılardan teselsülen tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, hükme esas alınan ve davalı işverenin % 65, şantiye şefi konumundaki diğer davalının % 5 ve sigortalının ise % 30 kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Buna göre davalıların toplam % 70 kusur oranına isabet eden tutardan teselsülen sorumluluklarına karar vermek gerekirken, davanın tesesüle dayalı olarak açıldığı gözetilmeksizin her bir davalının kendi kusur oranına isabet eden tutarla sorumlu tutulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanunun temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.