KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/19762 E., 2012/18486 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi
- No
- 33-155
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava, 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamındaki zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) 01.01.1988 – 31.12.2004 tarihleri arasında davalı işveren Orman İşletme Müdürlüğü'ne ait işyerinde, orman emvallerinin istiflenmesi faaliyetinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine yönelik davada verilen hükmün Dairemizce yapılan temyiz denetiminde, “.
Bu bakımdan taraflar arasında çekişme konusu yapılan döneme yönelik olarak; özellikle iddiayı doğrulayan herhangi bir yazılı belgenin bulunmadığı gözetildiğinde, dosya içerisinde kanıt olarak yer alan istihkak raporu ve bordrolarında adları yazılı olan kişilerin davalı Kurum kayıtlarına geçmiş bildirimleri araştırılıp açıklıkla saptandıktan sonra,
anılan bildirimlerle ayniyet (paralellik) sağlanmak suretiyle davacının hizmet süreleri hüküm altına alınmalıdır. …” görüş ve yaklaşımıyla bozulup, 20.10.2011 gün ve 13195/14202 sayılı bozma ilamına uyulmasına karşın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, ilam gerekleri yerine getirilmeksizin, davacının istihkak raporu ve bordrolarında kayıtlı olmadığı yönündeki yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONU Ç
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/19762, K. 2012/18486, 11 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama