Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/20223 K.2013/11216

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Mahkemece, davacının harçtan muaf olduğundan bahisle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, yargı harçlarının kamu alacağı olması ve kamu düzenini ilgilendirmesi sebebiyle re'sen gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, hüküm altına alınan rücu alacağı yönünden 492 sayılı Harçlar Kanunu hükümleri gereğince nispi karar ve ilam harcı belirlenmemesi; yine, davanın açılması esnasında Kurumun harçtan muaf olması nedeniyle alınmayan başvuru harcından davalıların sorumlu olduğunun gözetilmemesi; istemin teselsüle dayalı olmasına rağmen yargılama giderlerinin müştereken ve müteselsilen tahsili yerine, “davalılardan” tahsiline biçiminde hüküm tesis edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.