Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/20229 K.2013/13365

.......

Dava, yersiz aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

3201 sayılı Kanun kapsamında yurtdışı çalışmalarını borçlanmak suretiyle kendisine 01.04.1995 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanan davacının, kesin dönüş koşulunu yerine getirmediği iddiasıyla yersiz aylıkların tahsiline ilişkin davada; davalının öninceleme duruşmasında 01.03.2006 tarihinde kesin dönüş yaptığından bu tarihe kadarki aylıkların hesaplanması durumunda ödeyeceğine ilişkin beyanı davanın tümüyle kabulü olarak yorumlanarak Mahkemece yersiz aylıkların tümünün tahsiline karar verilmiş ise de; kendisine usulüne uygun olarak yapılan tebliğe rağmen davalının hükmü temyiz etmemesi nedeniyle temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak anılan yorumdan yola çıkılarak eksik harç ve vekâlet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

.......