Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/21198 K.2012/20863

Asıl dava, 5335 sayılı Yasanın 30.maddesi uyarınca yersiz ödendiği belirtilen aylıklar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti; birleşen dava ise itirazın iptali, takibin devamı ve cra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında, asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. ve 389. maddeleri (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi) uyarınca, kararın anılan maddelerde tanımlanan unsurları taşıması ve “iki tarafa tahmil ve bahşedilen hakların şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılması gereklidir (taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir)” yönündeki hükümlerinin, kararın yazımında dikkate alınmayarak, hükmün infazında tereddüt yaratacak şekilde, davacı-karşı davalının isminin hüküm fıkrasına yanlış yazılması;

asıl ve birleşen davalar yönünden taraf sıfatlarının karıştırılarak karar-ilam harcı ile yargılama giderlerinin tahsili gereken tarafın yanlış gösterilmesi; karar-ilam harcının fazla hesaplanması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.