Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/22589 K.2012/26324

Davacı, 165 günlük 506 sayılı kanuna tabi zorunlu sigortalı olduğu süreler dışında 01.08.1994 ile 19.12.2000 tarihleri arasında 2926 sayılı kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme, Dairemizin 13.06.2009 tarih ve 2008/18715 E., 2009/3758 K. sayılı bozma ilamına uyarak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne, karar vermiştir.

Hükmün, davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkeme, davacının 1997/1. dönemde 50 gün, 2. dönemde 75 gün, 3. dönemde 40 gün olmak üzere toplam 165 günlük zorunlu SSK'lı süresi ile çakışan süreler hariç olmak üzere; prim tevkifat tarihini takip eden 01.08.1994 tarihinden 19.12.2000 tarihine kadar Zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar vermiştir.

1-)Tarımda kendi adına ve hesabına çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununun 36. maddesi “...Kurumun prim alacakları; Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkif suretiyle de tahsil edilebilir” şeklinde bir düzenleme getirdiğinden, bu kural uyarınca davalı Bağ-Kur tarafından tütün tarımı yapan davacıdan, teslim ettiği tütün ürününden dolayı 29.07.1994 tarihinde prim tevkifatı yapılmış, devam eden yıllarda ise prim tevkifatı bulunmadığından; mahkemenin 1994 yılındaki bu tevkifatı dikkate alarak 01.08.1994 tarihinden aynı yılın sonuna kadar ki süre yönünden kabul kararı yerindedir.

2-)Ancak, dosya içeriğine, özellikle uyulan Dairemizin 13.06.2009 tarihli bozma ilamı içeriği doğrultusunda yapılan yargılama sonucuna ve toplanan delillere göre, 01.01.1995 ve sonrası dönem yönünden tarımsal faaliyetin sürekliliği ve kesintisiz oluşu ispat edilemediğinden bu dönem yönünden (01.01.1995-19.12.2000 )istemin reddine karar verilmesi gerekirken; yani mahkemece, mevcut tevkifatla sınırlı şekilde Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.