Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/22665 K.2012/23877

... adına Av. ... ile 1) ... Yapı İnş. Ticaret Limited Şirketi 2) ... adlarına ... aralarındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 25.01.2011 tarih ve 2008/88 Esas, 2011/17 Karar sayılı hükmün, Dairemizin 14.05.2012 gün 3540/8588 sayılı ilamı ile BOZULMASINA karar verilmiştir.

Bozma sonrası, Mahkemenin verdiği 18.09.2012 gün ve 178/419 sayılı karar ile önceki kararında 6100 sayılı HMK’nın 373/(5). maddesi uyarınca direndiği anlaşılmış olmakla ve Direnme üzerine yapılacak işlemlerin neler olduğu 6100 sayılı HMK’nın 373’ncü maddesinin (5). fıkrasında. “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.

(6) fıkrasında da; “(6) Hukuk Genel Kurulunun verdiği karara uymak zorunludur.” şeklinde ifade edilmiş olmakla birlikte 5 Temmuz 2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 40. maddesi ile 5521 sayılı Kanuna eklenen Geçici 2’nci maddedeki;“ Bölge Adliye Mahkemelerinin, 5235 sayılı Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar,

Yargıtayın bozma kararlarına karşı verilen direnme kararının temyizi halinde dava dosyası, önce kararı veren daireye gönderilir. Direnme kararları daireler tarafından öncelikle incelenir.

Kararı veren daire, direnmeyi yerinde görürse kararı düzeltir; yerinde görmezse talebi on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletir.” şeklindeki düzenleme karşısında, direnme kararının süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar avukatları tarafından talep edilmesi üzerine Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen 25.01.2011 tarih ve 88/17 sayılı hükmün; Dairemizce 506 sayılı Kanunun 9. ve 10. maddelerinin uygulama şartlarının, sigortalının 23.11.1999-31.03.2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının Kurum'a bildirilmiş olması nedeniyle somut olayda gerçekleşmediği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrasında yapılan yargılama sürecinde davacı Kurum vekili tarafından dosyaya ibraz edilen puantaj cetveli ve bilgi formu dayanak gösterilmek suretiyle; iş kazası tarihinin 16.06.2002 tarihi olup, hizmet cetvelinde 2002/2.dönemde 30 günlük bildirim bulunduğu ve puantaj cetveli ile bilgi formunun tetkikinden bildirimin Haziran ayının ilk 15 gününe ait olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle direnme karar verildiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 429. maddesi).

Eş söyleyişle; mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda, usulüne uygun bir direnme kararı bulunmadığı ve Mahkemece verilen hükmün yeni bir hüküm niteliğinde bulunduğu anlaşılmakta olup, söz konusu hüküm direnme hükmü olarak nitelense dahi bozma ilamı gerekçesindeki açıklamalar gözetildiğinde, Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmediğinden talebin on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerekmiştir.