KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/23354 E., 2012/24930 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 2012/204-2012/437
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Dava, yurda kesin dönüş yapılmadığı gerekçesiyle, yersiz ödendiği belirtilen yaşlılık aylıklarının istirdadı istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma üzerine, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davacıya, 506 sayılı Kanun kapsamındaki 1608 günlük sigortalılık süresi ile 3201 sayılı Kanun gereği borçlanılan 3542 günlük süre gözetilerek 01.01.2007 tarihinden bağlanan yaşlılık aylığı, yurda kesin dönüş yapılmadığı gerekçesi ile iptal edilerek, 01.01.2007 – 27.12.2007 tarihleri arası dönem 7016,78 TL aylık borç çıkarılmış; Mahkemece, davalının, 2007 yılı 7 ila 10.aylara ilişkin aylıklarının banka hesabından çekilmediği belirtilerek, 2007 yılı 1-6 ve 11. aylarda ödenen aylıkların istirdadına karar verilmiştir. Mahkemenin, 2007 yılı 1, 2, 3 ve 5. aylar dışındaki sürelere ilişkin kabulü bozma dışı kalarak kesinleşmiştir.
Davalı, 2007 yılı 1, 2, 3 ve 5. aylarda kendisine yurtdışından (Avusturya) yapılan “notstandshilfe” kodlu ödemenin çalışma ile ilgili değil, evli eşinden dolayı sosyal yardım niteliğinde çocuk yardımı olduğunu belirtmiş olup; Mahkemece, anılan ödemenin niteliği araştırılarak, sosyal yardım ödemesi olduğunun anlaşılması durumunda, Türkiye’de yaşlılık aylığına engel olmayacağından, anılan aylarda ödenen yaşlılık aylıklarının istirdada konu yapılamayacağı gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönde eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/23354, K. 2012/24930, 7 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama