Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/240 K.2013/4478

Dava, 2000-2007 yılları arasında yersiz ödenen primlerin faizi ile iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçeler ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere,hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesinin 1. fıkrasının “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü çerçevesinde, davacı vekilinin dava dilekçesinde, açıkça, yersiz ödenen primlerin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmesi, işlemiş faiz alacağı yönünden talebinin bulunmaması, bu yönde harcı yatırılarak açılan bir davanın da olmaması karşısında, mahkemece, anılan yasal düzenlemelerin amir hükümlerine aykırı olarak, işlemiş faiz alacağı tutarı yönünden de karar verilmesi, ayrıca, kabule göre, 506 sayılı Kanunun yersiz alınan primlerin iadesini düzenleyen 84. maddesinin “İşverenlere geri verilecek primler için Kurumca kanuni faiz de ödenir.

Bu faiz, primin Kuruma yatırıldığı tarihi takibeden aybaşından iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen süre için hesaplanır.” hükmü karşısında, yargılama aşamasında Kurumca iade edilen prim tutarı yönünden iadenin yapıldığı ay başına kadar faiz hesabı yapılması gerekirken, anılan ayın sonuna kadar faiz hesabı yapılarak, fazla faiz alacağına hükmolunması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.