Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/24616 K.2013/974

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık sürelerinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma üzerine, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 20.04.1982 – 30.12.1997 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş. Mahkemenin, davacının 01.08.1989 – 29.03.1993 ve 01.05.2001 – 31.05.2001 tarihleri arasında sigortalı olduğuna ilişkin ilk kararı taraflarca temyiz edilmiş.

Dairemizin uyulan ilk bozma kararında, 20.04.1982 – 01.05.1982 tarihleri arası dönemin taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı, davacının kuruluşlara kaydı olmayıp primlerini cebri icra yoluyla ödediği 01.05.1982 – 31.05.1988 tarihleri arası dönemde isteğe bağlı sigortalı sayılması gerektiği, bu sürelere ilişkin ödenen primler dışlanarak sonrasında ödenen primlerin karşıladığı sürenin de isteğe bağlı sigortalılık süresi olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş.

Mahkemenin, bozma kararına uyarak, 01.05.1982 – 31.05.1988, 01.08.1989 – 29.02.1993 ve 01.05.2001 – 31.05.2001 tarihleri arası dönemde sigortalı olduğuna ilişkin kararı davacı tarafından temyiz edilmemiş. Kurum vekilinin temyiz itirazı üzerine yapılan inceleme sonucu verilen Dairemizin ikinci bozma kararında, hükmün 31.05.1988 tarihi öncesine ilişkin kısmı bozma dışında tutularak, sonraki dönemde primlerin karşıladığı sürenin yeterince araştırılmadığı belirtilmiştir.

Mahkemenin önceki kararlarından usul gereği kesinleşen süreler ile bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaya göre ödenen primlerin karşıladığı süreler gözetildiğinde, davacının, uyuşmazlık konusu olan 01.05.1982 – 31.05.1988, 01.02.1990 – 29.02.1993 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, usulen kesinleşen süreler gözetilmeksizin, fazla sürenin tespitine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri ./.. -2- Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

....