Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/2701 K.2012/11789

Dava, zorunlu 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süreleri hariç 01.01.1986 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda zorunlu SSK’lı çalışma hariç, davacının, 01.01.1986-06.11.1988 ve 01.10.1995-01.01.2003 arası dönemlerde Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı ile, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı avukatı ile, davalı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

01.01.1986 tarihinde 2926 sayılı Yasa Kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak Kuruma kayıt ve tescil edilen ve 07.11.1988-31.12.1988 arası dönemdeki 54 gün zorunlu SSK’lı çalışma nedeniyle sigortalılığı 07.11.1988 tarihinde terkin edilen davacının, 29.12.2002 tarihli başvurusuna göre, 01.01.2003 tarihi itibariyle yeniden 2926 sayılı Yasa kapsamında tescil edildiği; ilk defa, 04.05.2006 tarihinde olmak üzere, 09.05.2006 tarihinde iki defa prim ödemesinde bulunduğu; 22.04.1992 tarihinde başlayan Tarım Kredi Kooperatifi kaydı ile, 28.04.1998 tarihinde başlayan Ziraat Odası kaydının devam ettiği, Ekim 1995 tarihinde özel şirketten yapılan tevkifat kesintisinin ise, 20.11.1995 tarihinde intikal ettiği anlaşılmaktadır.

Bu hale göre, 07.11.1988-22.04.1992 arası dönemin reddine ilişkin kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi, 01.01.1986-06.11.1988 arası sigortalılığın ise, Kurumun kabulünde olup, bir uyuşmazlığın bulunmaması gözetilerek, 01.11.1995-01.01.2003 arası dönem yönünden sigortalılığın tespitine hükmedilip, fazlaya dair istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.