Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/2955 K.2012/2993

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu geçici iş göremezlik durumuna giren sigortalıya hastalık sigortası kapsamında yapılan sosyal yardımlar nedeniyle uğranılan zararın, 506 sayılı Kanunun 39’uncu maddesi gereğince davalılardan teselsül hükümlerine göre rücuan alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı .... Başkanlığı avukatı ile davalı.... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz yoluna başvuran taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 2928 sayılı .... Trafik Kanununun.

“Tedavi giderlerinin ödenmesi” başlığını taşıyan 98’inci maddesinde, motorlu araçların sebep oldukları kazalarda yaralanan kimselerin ilk yardım, muayene ve kontrol veya bu yaralanmadan ötürü ayakta, klinikte, hastane ve diğer yerlerdeki tedavi giderleri ile tedavinin gerektirdiği diğer giderlerin, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortasını yapan sigortacı tarafından, başvurma tarihinden itibaren (8) iş günü içinde ve zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırları kapsamında ödeneceği belirtilmiş, “Tazminat ve giderlerin ödenmesi” başlıklı 99’uncu maddesinde, sigortacıların,

hak sahibinin kaza veya zarara ilişkin tespit tutanağını veya bilirkişi raporunu, sigortacının merkez veya kuruluşlarından birine ilettiği tarihten itibaren (8) iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırları içinde kalan tutarları hak sahibine ödemek zorunda oldukları, ödemeyi yapan sigortacının, ödenen miktarın sorumluluk oranlarında paylaşılmasını diğer sigortacılardan yazılı olarak isteyeceği, diğer sigortacıların istem tarihinden itibaren (8) iş günü içinde kendilerine düşen tutarı istemde bulunana ödeyecekleri açıklanmıştır.

506 sayılı Kanunun 26 ve 39. maddelerine dayalı olarak açılan rücu davalarında sigorta şirketleri dışında kalan tazmin sorumlularına ilişkin olarak faiz başlangıcı, gelirler yönünden onay, giderler yönünden sarf ve ödeme tarihleridir. Sigorta şirketleri bakımından ise faiz başlangıcı (temerrüt) gününün hiçbir duraksamaya yer vermeyecek açıklıkta belirlenmesi gerekmektedir. İlgililerce gerekli belgeler eklenerek 2918 sayılı Kanun hükümlerine göre şirkete başvurulmasına karşın (8) iş günü içerisinde ödeme yapılmadığı takdirde, anılan sürenin sonunda temerrüt olgusunun gerçekleştiği, faiz başlangıcının da bu süre sonuna karşılık gelen tarih olduğu belirgindir. Hiç başvurulmaması veya gerekli belgeler eklenmeksizin başvurulması durumunda ise sigorta şirketinin temerrüdünden söz

edilemeyeceğinden, şirkete karşı başlatılan icra takibi tarihinin, takip yapılmaksızın dava açılması durumunda ise dava tarihinin faiz başlangıcı olarak benimsenmesi zorunludur.

İnceleme konusu davada;

a-) Rücu alacağına konu tutarların ödenmesi için Kurumca davalı sigorta şirketine yazılan uyarı yazısının tebliğ edildiği kanıtlanamadığı ve özellikle herhangi bir icra takibinin bulunmadığı da belirgin olduğundan, anılan davalı hakkında faiz başlangıcının dava tarihi olarak kabul edilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu sarf ve ödeme günlerinden itibaren faizin hüküm altına alınması,

b-) Davalı ... yönünden, 2001, 2002, 2003, 2004 yıllarına ait tedavi giderlerine ilişkin olarak faiz başlangıç gününün 10.02.2005 olarak belirlenmesi,

c-) Davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun, avukatlık ücreti, karar ve ilam harcı, yargılama giderleri yönünden de poliçe limiti ile sınırlandırılması gerekirken, mahkemece, anılan sınırlamanın yalnızca rücu alacağına hasredilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3'üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.