Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/3232 K.2012/12073

Dava, geç bağlanan aylıklar nedeniyle işlemiş faiz alacağına ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Faiz başlangıç tarihinin, aylık talebinin 506 sayılı Yasanın 116. maddesinde yazılı üç aylık sürenin sona ermesinden önce reddedilmesi halinde Kurumun red tarihi, üç aylık sürenin geçirilmesinden sonra reddedilmesi halinde ise, üç aylık sürenin sona erdiği gün ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 161. maddesinde dikkate alınarak belirlenecek tarih esas alınarak tespiti gerekir.

Davamızda somutlaşan olayda; 09.11.2006 tarihli tahsis talebinin anılan üç aylık yasal süreden sonra red edilmiş olması karşısında, faiz başlangıç tarihinin 09.02.2007 tarihi olarak alınması ve faiz hesabının da buna göre yapılması gerekirken, sehven faiz başlangıcının 09.02.2006 tarihi alınması suretiyle, fazla faiz alacağına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.