KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/3371 E., 2012/3466 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Davacı, 4956 sayılı Yasadan yararlanarak 11. basamaktan 17. basamağa yükselip prim farkını ödemesine karşın, 03.05.2007 tarihli başvurusuna dayalı olarak 18. basamaktan emekli olduğunda emsallerine göre düşük düzeyden aylık bağlandığını belirterek, aylığının hesabında, satın alınan basamaklardaki süreler fiilen çalışılmış gibi kabul edilerek, 18. basamağın karşılığı olan 1200,00 TL aylığın, aylık başlangıç tarihinden itibaren farklarıyla birlikte ödenmesi gereğinin tespitine; bu istemi kabul görmezse yapılan borçlanmanın iptaliyle borçlanma karşılığı ödenen primin faiziyle iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, bozma üzerine, ilamında belirtilen gerekçe ile isteği hüküm altına almıştır.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı, başlangıçtaki aylığının 1.200,00 TL olması gerektiğinin tespitini istemiş; Mahkemece, davacının başlangıçtaki aylığının (... kesilmeden önceki miktarının) 758,21 TL olduğuna karar verilmiştir. Mahkemece, niteliği itibariyle, davanın kısmen reddine ilişkin olduğu anlaşılan karar sonucu, kendisini vekil ile temsil ettiren Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/3371, K. 2012/3466, 28 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama