Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/344 K.2013/5532

Davacı, Kurum tarafından sigortalılığı iptal edilen 30.06.1990 – 03.03.1999 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık sürelerinin geçerli olduğunun ve 01.01.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile biriken yaşlılık aylıklarından 1000,00 TL’nin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçe ile, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun hükmün kapsamının düzenlendiği 297/2. maddesine göre, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Davalı Kurum, davacıyı, 10.01.1985 – 31.12.1989, 18.05.1990 – 30.06.1990 ve 03.03.1999 – 17.11.2008 tarihleri arasında (=5328 gün) sigortalı saymakta olup; bilirkişi raporunda, yukarıdaki süreler dışında prim ödemeleri nedeniyle 01.07.1997 – 21.02.1999 tarihleri arasında 591 gün isteğe bağlı sigortalı, 22.02.1999 – 03.03.1999 tarihleri arasında da vergi kaydı nedeniyle 10 gün zorunlu olmak üzere toplam 5929 gün Bağ-Kur sigortalılığı ile, 600 günlük askerlik borçlanması katıldığında 6529 günlük sigortalılığının bulunduğunun belirtildiği; Mahkemece, hükmün gerekçesinde, davacının prim gün sayısının bilirkişi raporundaki gibi, 6529 gün belirtildiği halde, hüküm fıkrasında, uyuşmazlık konusu sigortalılık süresiyle ilgili olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş olması, isabetsiz bulunmuştur.

2- İşin esasına yönünden, 28.11.1990 tarihli işlemle 10.01.1985 tarihinden itibaren sigortalı olarak tescil edilen davacının, 31.12.2008 tarihli tahsis talebi

üzerine, herhangi bir kuruluşa kaydının olmadığı gerekçesi ile 01.01.1990 – 17.05.1990, 01.07.1990 – 02.03.1999 tarihleri arasındaki sigortalılık süreleri iptal edilmiş ve 25 yıl sigortalılık şartının gerçekleşmediği belirtilerek yaşlılık aylığı talebi de reddedilmiştir.

Davacının, uyuşmazlık konusu olup, sonradan ortaya çıkan vergi kayıtlarına göre kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının bulunduğu anlaşılan 22.02.1999 – 02.03.1999 tarihleri arasındaki dönemde zorunlu sigortalı sayılması gerekir.

Davacının, herhangi bir kuruluşa kaydı bulunmayan uyuşmazlık konusu diğer dönemlere ilişkin olarak, 1997 yılında yaptığı prim ödemelerin karşıladığı süre ile 1997 yılı öncesine ilişkin zorunlu sigortalılık süresinden fazla prim ödemesinin bulunup bulunmadığı, varlığı halinde fazla ödemenin karşıladığı süre Kurum’dan sorulup, fazladan tahsil edilen primlerin nemalandırılarak uzun süre kullanılmış olacağı, bu durumda, fazla primlerin karşıladığı sürenin isteğe bağlı sigortalılık süresi olarak değerlendirilmesi gerektiği esas alınmalı; yaşlılık aylığı şartları da buna göre araştırılarak, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre, sigortalı olduğunun belirlenmesi durumunda, kabul edilen sigortalılık süreleri hüküm fıkrasında gösterilerek karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.