KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/3681 E., 2013/3847 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
Dava, davalı işyerinde 2001 ile 2008 tarihleri arasında kesintisiz geçen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı ve davalı Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyanın tetkikinden, davacının, davalı işyerinde 2001 ile 2008 yılları arasında geçen çalışmalarından bir kısmının bildirildiğini ileri sürerek bildirim dışı kalan sürelerin tespitini istediği, mahkemece davalı işveren tarafından gerekli bildirimlerin yapıldığı ancak bu bildirimlerin kurum kayıtlarında görünmediği gerekçesi ile davalı işveren bakımından açılan davanın reddine, davacının davalı işyerinde bilirkişi raporunda belirtilen ve kurumca kabul edilen hizmetleri dışında kalan 466 gün daha sigortalı çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
6100 sayılı HMK nun 297. maddesinde "Hükmün sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık ve şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir." hükmünün öngörülmesine rağmen, kararda çalışılan süreler, gün sayısı ve prime esas kazanç tutarları gösterilmeksizin yazılı şekilde "bilirkişi raporunda belirtilen dönemde çalışıldığının tespitine" karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/3681, K. 2013/3847, 4 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama