Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/4255 K.2012/21351

Dava, 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanununun 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Yasasının 297. maddesinin 2. fıkrasındaki, “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” yönündeki amir hükme aykırı olarak,

kabul edilen sigortalılık süreleri hükümde gösterilmeksizin, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, “Davacının ilk bağ-kur prim tevkifatının yapıldığı tarih olan 20.12.1996'yı takip eden ay başı olan 01.01.1997 tarihinden itibaren, 2926 Sayılı Yasa kapsamında, 5510 Sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren ise, 5510 Sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin 4 numaralı alt bendi kapsamında sigortalı olduğunun TESBİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.