Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/432 K.2012/19604

Davacı, davalılardan işveren yanında, 01.11.2006-19.01.2007 tarihleri arasında, hizmet akdine dayalı olarak, çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin ve işveren vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Kabule göre, dava konusu dönemde davacının günlük ücretinin net 50 TL olduğuna hükmedilmiş ise de, ücret konusunda, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıçı sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 288. maddesinde yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalıdır.

Zira, Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille ispat edilmesi gerekir. Mahkemece, dosyada bu yönde bir delil bulunmamasına rağmen, sadece, tanık sözlerine dayanılarak, asgari ücretin üzerindeki prime esas kazancın miktarı konusunda karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.