Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/6269 K.2012/26151

Dava, 01.04.1993-18.08.2006 arası dönemde Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, 09.07.1995-31.12.1998 ve 01.01.2000-31.12.2002 ve 01.01.2005-18.08.2006 arası dönemlere ilişkin olarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yargılama giderleri 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 323. maddesinde sayılmış olup anılan maddenin (ğ) bendinde de vekâlet ücretine yer verilmiştir.

29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.

Eldeki davada; davanın kısmen kabul edilmesine rağmen avukatla temsil edilen davalı Kurum lehine, yargılama giderleri ve karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması ayrıca Temmuz 1995 ve Nisan 2005 tarihli tevkifatlara göre kabule konu ilk dönem sigortalılık başlangıcının 01.08.1995, üçüncü dönem kabul başlangıcının 01.05.2005 tarihi olduğu gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.