Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/6717 K.2012/20793

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı ve davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bend dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74.maddesinde; "Hakim, talepten fazla veya başkasına hükmedemez." düzenlemesine yer verildiği gibi, aynı yasanın 75/1.maddesinde; "Kanunun tayin eylediği istisnalardan başka hakim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya iddia sebeplerini re'sen nazarı dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek hallerde dahi bulunamaz." hükmü yer almaktadır. Yasanın bu açık hükmünden de anlaşılacağı üzere hakim, iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başkasına hükmedemeyeceği açıktır.

Davacı, yeraltı kablo ustası olarak 10.04.1994 ile 08.02.2002 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ile eksik sigorta primlerinin ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının, 1995/1. döneminde 116 gün , 1995/2. döneminde 90 gün, 1995/3. döneminde 68 gün, 1996/1, döneminde 120 gün, 1996/2. döneminde 42 gün, 1997/2. döneminde 1 gün, 1998/2. döneminde 48 gün, 1999/3. döneminde 10 gün, 2000/1. döneminde 32 gün, 2000/3. döneminde 11 gün, 2001/1. döneminde 90 gün, 2001/2. döneminde 14 gün 2002/1. döneminde 8 gün davalı işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmasa da;

çalışılan dönemlerin bir kısmına ilişkin olarak prime esas kazanç tutarın alt sınırından hüküm kurulması gerekirken, bir kısmında prime esas kazanç tutarının alt sınırından da düşük, davacının ücret tespitine ilişkin bir talebi olmamasına rağmen kabul edilen çalışmanın bir kısmında ise prime esas kazanç tutarının alt sınırından uzaklaşılarak hüküm kurulması isabetsizdir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.