Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/6943 K.2013/4086

Dava, tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

03.07.1991 tarihinden itibaren süregelen gelir vergisi kaydına dayanılarak, davalı Kurumca 2011 yılının Mayıs ayında kayıt ve tescili gerçekleştirilip, 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki zorunlu sigortalılığı, 26.06.2004 – 30.03.2009 dönemine ilişkin 506 sayılı Kanuna tabi zorunlu sigortalılığı gözetilmek suretiyle 31.03.2009 günü itibarıyla başlatılan davacının tescil başvurusunun veya prim ödemesinin söz konusu olmadığı anlaşılmakla, istem, 03.07.1991 – 26.06.2004 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olunduğunun ve tahakkuk ettirilecek prim borcu yönünden 6111 sayılı Kanun hükümleri gereğince yeniden yapılandırma olanağından yararlandırılması gerektiğinin tespitine ilişkindir.

Davanın yasal dayanaklarından olan ve 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. maddesi ile 1479 sayılı Kanuna eklenen geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin 04.10.2000 gününden itibaren başlayacağı, ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren (6) ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları, 20.04.1982 – 04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemeleri,

belgelenen bu sürelere ilişkin olarak hesaplanacak prim borçlarını, tebliğ tarihinden itibaren (1) yıl içinde ödemeleri kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği belirtilmiştir. Diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun “1479 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlığını taşıyan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren geçici 8. maddesinde ise; bu Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b)

bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanunun yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğünün bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren başlayacağı, ancak, bu Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) ve (3) numaralı alt bentlerine göre sigortalı sayılanlardan bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren sigortalılıkları başlatılanların, bu Kanunun yürürlük tarihi ile 04.10.2000 tarihi arasında geçen vergi yükümlülük süreleri bulunmak kaydıyla,

sigortalının bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren (6) ay içinde istemde bulunması durumunda, vergi yükümlülük sürelerinin tamamı için borçlanma tutarının hesaplanacağı ve sigortalıya tebliğ edileceği, sigortalının kendisine tebliğ edilen borçlanma tutarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren (6) ay içinde ödemesi halinde, bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği hüküm altına alınmış olup, geçici 18. maddede öngörülen başvurusu süresi 02.02.2004 günü, geçici 8. maddede yazılı başvurusu süresi ise 01.04.2009 tarihi mesai bitimi itibarıyla sona ermiştir.

Açıklanan yasal mevzuat çerçevesinde dava değerlendirildiğinde; tescil başvurusu, prim ödeme olgusu, yukarıda belirtilen süreler içerisinde vergi borçlanma istemi bulunmayan davacının talebinin olumlu karşılanması olanaksızdır. Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, tescil işleminin önceki bir tarihte gerçekleştirildiği yönündeki herhangi bir somut veri, bulgu ve saptamaya dayanmayan, var olan gerçek olguya aykırı yaklaşımla davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.