Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/7010 K.2012/9701

Dava, davacının doğum borçlanması hakkından yararlanması gerektiğinin ve 01.07.2010 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde 16.08.1993 tarihli doğum nedeniyle borçlanma talebinin reddine, 28.07.1990 tarihli doğum nedeniyle borçlanma talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına,yaşlılık aylığı talebi atiye bırakıldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Hükmün tefhiminin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 489. maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388. maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi, tebliğ de edilmediği anlaşıldığından, tefhimden itibaren 8 günlük temyiz süresinin geçtiğinden bahisle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine dair 23.02.2012 tarihli Ek Kararın BOZULMASINA,

2-Davacı vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.05.2008 gün ve 10-370/410 sayılı kararında da belirtildiği üzere, “Yargılama giderleri Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 423. maddesinde sayılarak, 6. bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir.

Kural olarak yargılama giderleri, davada haksız çıkan, aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir. Bir davada her iki taraf da kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırır (HMK m. 326).

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326. maddesinde tarafların kusuru değil, davada haklı çıkma oranları göz önünde tutulmuştur.

Davanın açılmasına davalı Kurumun sebebiyet verdiğinden,davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.