Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/7102 K.2012/7674

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilçe Milli Eğitim Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne, davacının davalı işyerinde 15.09.2002 – 04.11.2009 tarihleri arasında sürekli olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı ile, ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü, aşağıdaki karar tespit edildi:

1- Dosya kapsamına göre, davacı, davalı ... tarafından işe alınmıştır. Ücreti parasal yardım şeklinde, ... tarafından ödenmiştir. Yine ... tarafından 2008/8 dönemde 14 gün, 2008/9 dönemde 30 gün, 2008/10 dönemde 30 gün, 2008/11 dönemde 30 gün, 2008/12 dönemde 30 gün, 2009/1 dönemde 30 gün, 2009/2 dönemde 30 gün, 2009/4 dönemde 11 gün, 2009/5 dönemde 30 gün, 2009/6 dönemde 30 gün, 2009/7 dönemde 30 gün, 2009/8 dönemde 30 gün, 2009/9 dönemde 30 gün, 2009/10 dönemde 21 gün olarak bildirimler yapılmıştır. Yapılan çalışmalar, iş görme ve bağımlılık unsurlarını içermektedir. Ancak davalı, fiilen diğer davalı kamu kurumunda hizmetli olarak çalıştırılmıştır.

Somut olayda, 4857 sayılı İş Kanunu m.7'de düzenlenen, “geçici iş ilişkisi” söz konusudur. Bu anlamda, asıl işveren ... olup; iş görme ediminin sunulduğu kamu kurumu ise geçici işverendir. Ücretin asıl işveren ... tarafından ödenmesi, bir kısım SGK bildirimlerinin de, yine, bu davalı tarafından yerine getirilmesi karşısında, davacının iş görme edimini başkasına sunmasının, davalı ... ile arasındaki bağımlılık ilişkisine zarar vermediği, asıl işverenin, yine, ... olduğu, bu davalıya bağlı olarak sigortalılığının sürdüğünün kabulü ile, diğer davalı (geçici işveren) İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten reddi isabetlidir.

2- Yukarıda belirtildiği gibi, davalı asıl işveren ... tarafından, kısmen talep dönemini kapsayacak şekilde kısmi bildirimlerinin mevcut olmasına rağmen, bildirim yapılan sürelerin tespitinde hukuki yarar bulunmamaktadır.

Mahkemece, bildirilen süreler dışlanmadan, davanın tamamen kabulüne ve 15.09.2002 – 04.11.2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.