Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/7441 K.2012/9700

Dava, 344.94 TL miktarlı Kurum zararının rücuan tazmini istemine ilişkindir. Mahkeme, konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurumun avukatı tarafından temyiz edildiği; Ek kararla, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362. maddesi kapsamında kesinlik sınırında kalması nedeniyle temyizin kabil olmamasına dayalı olarak, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366, 362, 341. maddeleri uyarınca temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ek kararın, davacı Kurumun avukatı tarafından 7 günlük kanuni süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL. olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi, tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi hükmü gereğidir.