Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/7632 K.2013/4472

Dava Bağkur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesi uyarınca, anılan Kanunun yürürlük tarihine kadar 506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlar ile 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre oluşturulan sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet sürelerinin tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirileceği ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağının 1479 sayılı Kanun olduğu kabul edilmelidir.

Dosyanın tetkikinden, davacının, 28.02.1986 tarihinde isteğe bağlı 625361161 Bağkur numarası ile Kurum hesabına yatırmış olduğu prim ödemesinin, zorunlu 111201686 Bağkur numarasındaki hesabına aktarılması ile, hizmet süresinin tespiti amacıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece, davacının 01.07.1983 tarihinde isteğe bağlı sigortalı olarak tescilinin yapıldığı, ancak, primlerini düzenli ödemediğinden bu sigortalılığının 31.08.1984 tarihi itibariyle sona erdirildiği,

daha sonra ise, 07.04.2006 tarihinde önceki isteğe bağlı sigorta kaydının zorunlu sigortalılık zannı ile vergi kaydına istinaden geriye dönük olarak 20.04.1982 tarihinden geçerli olacak şekilde tescilin yapıldığı, ancak, 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesi gereğince 04.10.2000 tarihinden sonraya ilişkin tescil başvurusu ve önceye dayalı vergi kaydı değerlendirilemeyeceğinden, tescil şartının yerine gelmemiş olması nedeniyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, 1982 ile 2000 yılları arasında kalan dönem bakımından davanın reddine karar verilmesi isabetli ise de; davacının, 08.05.2006 tarihinde başlayıp devam eden vergi mükellefiyet kaydının bulunduğu ve

2006 yılında gerçekleşen prim ödemeleri de dikkate alınarak 2000 yılından sonrasına ilişkin yapılan araştırma yetersiz olup; mahkemece, davacıya talebi açıklattırılarak sonucuna göre yukarıda anlatılanlar ışığında karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile, davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.