Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/8078 K.2012/8651

Davacı, asıl ve birleşen davada, iş kazası sonucu, sürekli iş göremez duruma gelen sigortalıya yapılan yardımların, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince davalılardan tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dairemizin bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen dava yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Kurum vekili ile davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Mahkemece, anılan maddenin “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasa Mahkemesinin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonucu oluşan hukuki durum dikkate alınarak karar verilmiş ise de, davalı ...’in işveren yada işveren vekili olmadığı, bu çerçevede 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri kapsamında sorumluluğunun bulunmadığı gözetilerek, gelirin ve sosyal yardım zammının ilk peşin sermaye değerini oluşturan 74.187,97 TL. ile 7450,04 TL.

Tedavi gideri ve 6156,55 TL. geçici iş göremezlik ödeneği toplamı olan 87.794,50 TL'nın %85 kusur karşılığı olan 74.625,37 TL. ile sorumlu tutulması gerekirken hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması; ayrıca, hüküm altına alınan tutar üzerinden Harçlar Kanunu gereği alınması gereken binde 59,4 oranındaki nispi karar ve ilam harcının eksik hesaplanması ve Kurumun harçtan muaf olması nedeniyle dava açılması esnasında alınmayan başvuru harcından davalıların sorumlu olduğunun gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.