Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/8613 K.2012/13914

Dava; yaşlılık aylığı artış oranlarının hatalı belirlenmesi sonucu, eksik ödenen yaşlılık aylıklarından doğan fark yaşlılık aylıklarının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 417. maddesindeki, "Kanunen musarrah olan hallerden maadasında masarifi muhakemenin aleyhinde hüküm verilen taraftan istifa olunmasına karar verilir." düzenleme karşısında: yasanın öngördüğü ayrık durumlar kapsamında yer almayan karar nedeniyle; Hukuk Genel Kurulumun 28.05.2008 günlü 2008/10-370 Esas, 2008/410 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 417/1. maddesi uyarınca davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu yönü gözetilmeksizin; davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar buzulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun Geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.