Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/8970 K.2013/5788

Davacı, iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalının kusuru karşılığı miktarının bakiye kısmının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, davacının harçtan muaf olduğundan bahisle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de yargı harçlarının kamu alacağı olması ve kamu düzenini ilgilendirmesi sebebiyle resen gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, hüküm altına alınan bakiye rücu alacağı yönünden 492 sayılı Harçlar Kanunu hükümleri gereğince nispi karar ve ilam harcı belirlenmemesi; yine, davanın açılması esnasında Kurumun harçtan muaf olması nedeniyle alınmayan başvuru harcından davalının sorumlu olduğunun gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.