Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/9379 K.2013/5208

Dava, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davalı ...’ın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı Kurum, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi gereğince, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya artışlarla birlikte bağlanan gelir ve geçici iş göremezlik ödemesi toplam 10.788,90 TL ‘nın şimdilik 9.710,01 TL’nin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüştüğü,

davacı kurumun talep edebileceği miktarın sigortalıya gelirin başlangıcında bağlanan ilk değer olduğu gözetilmeksizin, davaya konu kazanın meydana gelmesinde davalıların %80, sigortalının %20 kusurlu olduğuna dair kanaat bildiren rapora itibar edilmesi sebebiyle, gelirin ilk peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödemesinin %80 kusur karşılığına karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesiyle birlikte talep edilen miktarın tamamı hüküm altına alınarak davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.