Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/9382 K.2012/8904

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumun giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcamalardan oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ... AŞ. vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı Kurum, işe girişi süresinde Kuruma bildirilmediği ileri sürülen ve 02.03.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %11,1 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalı işçi ...’e bağlanan gelirler ile yapılan harcamalardan oluşan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanun’un 10, 26 ve 87’inci maddeleri uyarınca davalı işverenden rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, Anayasa Mahkemesi’nin 506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesine yönelik iptal kararı gözetilmek suretiyle, davalı işverenlerin belirlenen kusur oranına göre anılan Kanun’un 26’ncı maddesi uyarınca sorumluluğuna hükmedilmiştir.

Sigortalıların Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirim sürelerini düzenleyen ve olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanun’un 4447 sayılı Kanunla değişik 9. maddesi ile; işverenin, çalıştıracağı kimseleri işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle bildirmek yükümlülüğü olduğu, ancak inşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün doğrudan veya iadeli taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleriyle Kuruma, ilk kez işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde ise işe alınanlar için en geç bir ay içinde verilen işe giriş bildirgelerinin de süresi içinde verilmiş sayılacağı öngörülmüştür.

Somut olayda; Kasım 2001 tarihinden itibaren tescil edilmiş olunan inşaat işyerinde sigortalının maruz kaldığı iş kazasının 02.03.2002 tarihinde meydana geldiği, işe giriş bildirgesinin ise 04.03.2002 tarihinde verildiğinin anlaşılması karşısında davalılar 506 sayılı Kanun’un 10’uncu maddesi kapsamında da sorumlu olduklarından, Borçlar Kanununun 43 ve 44’üncü maddeleri kapsamında hakkaniyet indirimi yapılmak ve istemle bağlı kalmak suretiyle sorumlu olunan tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile, davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi olduğundan bahisle, davalı işverenlerin kusuru oranında sorumluluğuna hükmedilmesi, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.