Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/9864 K.2012/9928

Dava, trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan tedavi harcamaları ile ödenen geçici işgöremezlik ödeneğinin 506 sayılı Yasanın 39. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar vermiş ve tüm davalıların sorumluluğuna hükmetmiştir. Hükmün, davacı Kurum avukatı ile, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı Kurum ile, davalı sürücü ...’ın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Tescil maliki ...’ın temyizine gelince; dava, 28.12.2002 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya Kurumca ödenen tedavi giderinin 2/8’inin geçici işgöremezlik ödeneği ve posta masrafının ise, %100’ünün 506 sayılı Yasanın 39. maddesine göre tahsili istemine ilişkindir.

Gerek, kamu davasına dayanak kılının Adli Tıp Kurumu raporu, gerekse iş bu dosyada alınan kusur raporu birbirini teyit ederek, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde; davalı araç sürücüsü İsmail’e 2/8, sigortalıya 6/8 oranında kusur izafe edilmiştir.

Hükmüne uyulan Dairemizin 2011/772-2086 sayılı bozma ilamında; davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı Yasanın 39. maddesi kapsamında rücu alacağından sorumluluğun kusur esasına dayalı bulunduğu hususunun gözönünde tutulması gerektiğinin öngörülmesi ve işleten olduğu kabul edilen davalı ...'ın ise, kusursuz olduğunun dosya kapsamıyla sabit bulunması karşısında, anılan davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde sorumluluğuna hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.